Acute respiratoire insufficiëntie
Bij acute respiratoire insufficiëntie is de gasuitwisseling door de longen acuut verstoord. Vaak is dat een reden voor opname op een afdeling intensieve zorg.
Oorzaken
De meest voorkomende oorzaken van acuut respiratoir falen zijn:
- longontsteking
- longoedeem (al dan niet veroorzaakt door hartfalen)
- chronisch obstructief longlijden (COPD)
De meest ernstige vorm van acuut respiratoir falen is ARDS (Acute Respiratory Distress Syndrome). Dat syndroom kan ontstaan door een ontsteking of infectie in ons lichaam of bv. na een verkeersongeval of een bloeding in de schedel.
Bij partiële respiratoire insufficiëntie is enkel de zuurstofuitwisseling verstoord. Bij globale respiratoire insufficiëntie zijn zowel de zuurstof als de CO2-uitwisseling verstoord.
Behandeling
De behandeling van acute respiratoire insufficiëntie hangt af van de ernst van het falen. Bij milde vormen moet enkel zuurstof toegediend worden en krijgt de patiënt ademhalingsoefeningen en kinesitherapie.
In het geval van ernstig falen moet de arts overgaan tot mechanische ventilatie. Dat kan op niet-invasieve of invasieve wijze.
- Bij niet-invasieve ventilatie krijgt de patiënt zuurstof onder druk toegediend via een strak zittend masker. Dat heeft als voordeel dat de patiënt niet in een kunstmatige slaap moet gebracht worden. Deze vorm van ventilatie kan echter alleen worden toegediend bij stabiele patiënten die nog goed kunnen meewerken en van wie het acuut respiratoir falen een snel voorbijgaande oorzaak heeft, zoals bv. longoedeem door hartfalen of een COPD-opstoot.
- Bij ernstige gevallen van respiratoire insufficiëntie zal de arts doorgaans invasieve mechanische ventilatie moeten opstarten. Daarbij wordt de patiënt via een endotracheale tube (tube die in de luchtpijp geplaatst wordt) beademend. Gedurende de mechanische ventilatie wordt de patiënt in een kunstmatige slaap gehouden. Van zodra de gasuitwisseling goed genoeg is, wordt de patiënt uit de kunstmatige slaap gehaald en wordt de mechanische ventilatie afgebouwd.
Chronische respiratoire insufficiëntie
Patiënten die langdurig opgenomen werden op een afdeling Intensieve zorg krijgen vaak te kampen met chronische respiratoire insufficiëntie. Die is te wijten aan de doorgaans ernstige spierverzwakking en zenuwontsteking (critical illness polyneuropathie) die ontstaat bij kritieke patiënten en aan een ontregeld ademhalingscentrum. Patiënten hebben dan de kracht niet meer om zelfstandig te ademen.
Als een patiënt langdurig moet beademd worden kan het nodig zijn om de endotracheale tube uit de mond of neus te verwijderen en een opening in de hals (tracheostomie) te maken. Dat moet het comfort van de patiënt verbeteren en de ademhaling ondersteunen voor zolang dat nodig is.