Prostaatkanker is de meest voorkomende vorm van kanker bij mannen in België. Ongeveer een op de acht mannen krijgt ooit de diagnose. De gemiddelde leeftijd op het moment van de diagnose is 70 jaar.
Prostaatkanker groeit vaak langzaam, heeft doorgaans goede overlevingskansen en moet niet altijd behandeld worden. Dat hangt van een aantal factoren af: het stadium van de kanker, de agressiviteitsgraad en de algemene gezondheidstoestand. Om het stadium van de prostaatkanker en de agressiviteitgraad te omschrijven, worden de TNM-classificatie en de Gleason-score gebruikt.
Welke klachten geeft prostaatkanker?
Vele mannen krijgen op latere leeftijd last van plasproblemen die vaak veroorzaakt worden door een goedaardige vergroting van de prostaat. Dezelfde symptomen kunnen ook aanwezig zijn als je prostaatkanker hebt:
- Slechte straal: de plasstraal is zwakker en het duurt langer om je blaas te ledigen
- Aarzeling: je moet op het toilet een tijdje wachten voordat de urine begint te stromen
- Nadruppelen: er druppelt nog wat urine uit de plasbuis kort nadat je denkt klaar te zijn met plassen
- Toegenomen frequentie: je plast vaker dan normaal
- Verhoogde aandrang: je hebt het gevoel dat je je moet haasten om op tijd op het toilet te geraken
- Slechte blaaslediging: je hebt het gevoel dat je blaas zich niet volledig heeft geledigd nadat je hebt geplast
Hoe stellen we de diagnose?
De diagnose van prostaatkanker stellen we aan de hand van verschillende onderzoeken.
Met een rectaal toucher onderzoekt de arts via de anus je prostaat. Er wordt ook bloed afgenomen om de waarde van het prostaat-specifiek antigen (PSA) in je bloed te meten.
Bij een vermoeden van prostaatkanker na die onderzoeken, gebeurt vervolgens beeldvorming. Vroeger was de meest gebruikte techniek een transrectale echografie van de prostaat. Tegenwoordig is een multi-parametrische resonantiebeeldvorming (mp-MRI) de gouden standaard. Daarbij wordt de prostaat met magnetische stralen in beeld gebracht.
Afhankelijk van de resultaten zal de uroloog jou voorstellen om een biopsie van de prostaat uit te voeren en zo de diagnose van prostaatkanker te bevestigen of uit te sluiten.
Hoe behandelen we prostaatkanker?
De behandeling hangt af van het stadium waarin de prostaatkanker zich bevindt. De behandeling kan erop gericht zijn de kanker te genezen, de ziekte onder controle te krijgen of louter de symptomen te verlichten.
Bij een gelokaliseerde (niet-uitgezaaide) prostaatkanker zijn dit de behandelopties:
- Actieve opvolging
- Chirurgisch wegnemen van de prostaat: radicale prostatectomie
- Inwendige bestraling: brachytherapie
- Uitwendige bestraling
Bij een uitgezaaide (gemetastaseerde) prostaatkanker zijn dit de behandelopties, al dan niet in combinatie met een lokale behandeling:
- Antihormonale therapie
- Chemotherapie
- Tweedelijns antihormonale therapie: Abiraterone, Apalutamide, Enzalutamide, Darolutamide
- Nucleaire behandeling: Xofigo, Lutetium PSMA
- PARP-inhibitoren