Prostaatkankercellen hebben testosteron nodig om te groeien, functioneren en zich te vermenigvuldigen. De grootste leverancier van geslachtshormonen zoals testosteron zijn de teelballen (testes). Slechts een klein deeltje van het testosteron wordt door de bijnieren aangemaakt.
Zonder testosteron kunnen hormoongevoelige kankercellen niet overleven. Met een antihormonale therapie wordt de concentratie testosteron tot een minimale waarde verlaagd zodat de kankercellen als het ware geen voedingsstoffen meer krijgen.
Toepassing
Antihormonale therapie wordt in meerdere stadia van de ziekte toegepast.
Gelokaliseerde ziekte
Bij een gelokaliseerde ziekte met agressieve kenmerken of bij een lokaal gevorderde prostaatkanker kan een antihormonale therapie gecombineerd worden met uitwendige bestraling.
De radiotherapeut beoordeelt of je wel of niet baat hebt bij een antihormonale therapie en voor hoelang. Hormoontherapie wordt 6 maanden tot 2 jaar gegeven.
Prostaatkanker met uitzaaiingen
Bij een uitgezaaide prostaatkanker bevinden de kankercellen zich niet alleen in de prostaat, maar ook op andere plaatsen in het lichaam. Met een antihormonale therapie wordt de kanker zo lang mogelijk onder controle gehouden. De behandeling wordt dan ook meestal levenslang gegeven.
Soorten antihormonale therapie
Heelkunde
De arts kan een kleine ingreep voorstellen om het testosteron te onderdrukken. Een deel van de teelballen dat het testosteron produceert, wordt dan verwijderd (intratunicale orchiëctomie). Dat gebeurt onder volledige of lokale verdoving.
De operatie is de snelste manier om het testosteron tot een minimale waarde te verlagen. Na ongeveer twaalf uur bereik je al het zogeheten castratieniveau. Nadeel is dat de ingreep definitief is. Sommige mannen hebben het er ook moeilijk dat een groot deel van de teelballen is weggenomen.
Medicatie
Er bestaat ook medicatie in pilvorm of spuitvorm om het testosterongehalte te onderdrukken. Welke medicatie voor jou het meest geschikt is, hangt af van de ziekte en je medische voorgeschiedenis. Je arts zal dat met jou bespreken.
Bijwerkingen
Antihormonale therapie heeft – zoals de meeste behandelingen – een aantal mogelijke bijwerkingen. De meest voorkomende zijn:
- Vermoeidheid
- Gewichtstoename doordat de spiermassa afneemt en de vetmassa toeneemt
- Opvliegers
- Osteoporose
- Vermindering van het libido
- Erectieproblemen
- Veranderingen in de gemoedstoestand
- Verhoogd risico op aandoeningen van hart- en bloedvaten
Laat je niet afschrikken door die opsomming. Je zal hoogstwaarschijnlijk niet van alle bijwerkingen last hebben.