Pijn is een onaangenaam gevoel. Pijn kan een signaalfunctie hebben, maar dat is niet altijd zo. Soms uit een kind verbaal of non-verbaal dat het pijn heeft, soms herkennen de ouders of de zorgverleners de pijn vanuit hun specifieke deskundigheid.
Factoren die pijn beïnvloeden
- Emoties, angst en stress. Die factoren versterken elkaar.
- Persoonskenmerken (karakter)
- Pijnervaringen uit het verleden
- Opvoeding (reacties uit de omgeving)
- Sociaal-culturele achtergrond
Wanneer de pijn bij een kind lang aanhoudt, reageert het vaak in twee fasen. De eerste reactie is vaak sterk emotioneel, soms ook 'luidruchtig'. In een tweede fase zien we eerder een gebrek aan expressie en aan interesse in de omgeving, en beweegt het kind vaak weinig en traag. Toch ervaart het wel degelijk pijn. Dat wordt psychomotorische atonie genoemd.
Misverstanden over pijn en pijnbehandeling
Over pijn en de behandeling ervan leven heel wat misverstanden, bijvoorbeeld:
- kinderen hebben minder pijn dan volwassenen
- kleine kinderen vergeten pijn sneller
- een kind dat stil in een hoekje zit, heeft geen pijn
- door pijn te behandelen maskeer je de symptomen en dat staat een goede diagnosestelling in de weg
- morfine werkt altijd verslavend
- het is geen pijn maar eerder angst
- pijn is vaak ingebeeld. Een placebo werkt ook
- pijn hoort er nu eenmaal bij
- autistische kinderen hebben een hogere pijngrens