Interstitiële longziekte bij kinderen (chILD, Childhood Interstitial Lung Disease) is een verzamelnaam voor een groep zeldzame longziekten. Door afwijkingen in het longweefsel verloopt de uitwisseling van zuurstof en koolzuurgas in de long minder goed. Daardoor neemt je kind moeilijker zuurstof op uit de lucht.
Ga meteen naar
- Welke vormen bestaan er?
- Welke klachten veroorzaakt de ziekte?
- Waardoor ontstaat de ziekte?
- Hoe wordt de ziekte vastgesteld?
- Hoe wordt de ziekte behandeld?
- Welke zorgverleners en disciplines zijn betrokken?
Welke vormen bestaan er?
chILD omvat verschillende aandoeningen. Sommige vormen komen vooral voor bij baby’s en jonge kinderen. Ze ontstaan doordat de longen zich anders ontwikkelen of doordat bepaalde stoffen in de longen niet goed werken.
Andere vormen kunnen op elke leeftijd voorkomen en hangen samen met bijvoorbeeld aandoeningen van het afweersysteem, stofwisselingsziekten, systeemziekten of omgevingsfactoren.
Bij een deel van de kinderen blijft de oorzaak ondanks uitgebreid onderzoek onduidelijk.
Welke klachten veroorzaakt de ziekte?
De klachten verschillen van kind tot kind. Veelvoorkomende klachten zijn:
- kortademigheid tijdens inspanning of in rust
- een droge hoest
- vermoeidheid
- veel slapen
- onvoldoende gewichtstoename
- een tragere groei of ontwikkeling
Sommige kinderen ademen sneller dan normaal of hebben een lager zuurstofgehalte in het bloed. De arts kan ook andere tekenen van ademhalingsproblemen vaststellen. Daarnaast kunnen sommige kinderen klachten hebben buiten de longen, zoals huidafwijkingen, gewrichtsklachten of neurologische klachten.
Waardoor ontstaat de ziekte?
De oorzaak hangt af van het type chILD. Mogelijke oorzaken zijn:
- afwijkingen in de ontwikkeling van de longen
- erfelijke afwijkingen
- aandoeningen van het afweersysteem
- ziekten die verschillende organen kunnen aantasten
- stofwisselingsziekten
- blootstelling aan schadelijke factoren uit de omgeving
- gevolgen van infecties of verslikken
Niet bij elk kind wordt een duidelijke oorzaak gevonden.
Hoe wordt de ziekte vastgesteld?
De arts bespreekt eerst de klachten, medische voorgeschiedenis en familiegeschiedenis van je kind. Daarna kunnen verschillende onderzoeken volgen.
- Lichamelijk onderzoek: om de ademhaling en algemene gezondheid van je kind te beoordelen.
- Bloedonderzoek: om onder andere infecties, afweerstoornissen en andere onderliggende aandoeningen op te sporen.
- Zweettest: om taaislijmziekte uit te sluiten.
- Impedantiemeting of pH-metrie: om na te gaan of maaginhoud terugvloeit naar de slokdarm of luchtwegen.
- RX thorax: om de longen in beeld te brengen.
- Echocardiografie: om het hart te onderzoeken en verhoogde druk in de bloedvaten van de longen op te sporen.
- HRCT-scan van de thorax: om afwijkingen in de longen gedetailleerd te bekijken.
- Longfunctietesten: om te meten hoe goed de longen werken.
- Genetisch onderzoek: om erfelijke oorzaken op te sporen.
- Bronchoscopie met bronchoalveolaire lavage: om bepaalde longaandoeningen en infecties te onderzoeken.
- Longbiopsie: als eerdere onderzoeken geen duidelijke diagnose geven.
Hoe wordt de ziekte behandeld?
De behandeling hangt af van de oorzaak van de ziekte, de ernst van de klachten en de behoeften van je kind.
Behandeling van de longziekte
Je kind krijgt mogelijk extra zuurstof, ondersteuning bij de voeding of medicatie. Soms schrijft de arts ontstekingsremmers, antibiotica of geneesmiddelen voor die het afweersysteem onderdrukken. Helpen die behandelingen onvoldoende bij een heel ernstige interstitiële longziekte, dan is een longtransplantatie soms een optie. Bij kinderen gebeurt dat heel zelden.
Aanvullende zorg
Naast de behandeling van de longziekte krijgt ook de algemene gezondheid van je kind aandacht. Het zorgteam volgt onder meer de groei, de voeding en de ademhaling op.
Ook infecties voorkomen is belangrijk. Het zorgteam geeft je uitleg over leefregels, handhygiëne en vaccinaties. Je leert ook alarmsignalen herkennen.
Welke zorgverleners en disciplines zijn betrokken?
Het kernteam bestaat uit kinderlongartsen. Afhankelijk van de oorzaak en de klachten werken zij samen met andere zorgverleners, zoals:
- radiologen
- kinderreumatologen
- specialisten in afweerstoornissen
- pathologen
- klinisch genetici
- medewerkers van het laboratorium
- kindercardiologen
- kinderchirurgen
- psychologen
- diëtisten
- medewerkers van de sociale dienst
De verschillende zorgverleners stemmen de onderzoeken, behandeling en opvolging van je kind op elkaar af.
Transitie naar volwassenenzorg
Vanaf de leeftijd van 16 jaar bereiden de longartsen voor kinderen en volwassenen samen met de jongere en de ouders de transitie naar volwassenenzorg voor. Zo verloopt de overgang naar opvolging door de dienst Longziekten rond de leeftijd van 18 jaar vlot.